18 ذيحجّه - كشته شدن عثمان بن عفان

 

عثمان بن عفان، سومين خليفه راشدين، در سال ششم عامل الفيل، در مكه معظّمه ديده به جهان گشود و پدر و مادرش هر دو از بني اميّه و تنها از سوي جدّه مادري اش هاشمي بود.

وي، پس از انتخاب شدن به مقام خلافت اسلامي، دست بني اميّه را كه در دشمني با پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله و مسلمانان، سابقه ديرينه داشتند، در مناسب مهم و پست هاي كليدي مملكت پهناور اسلامي باز گذاشت و افرادي چون مروان بن حكم، معاوية بن ابي سفيان، سعيد بن عاص، وليد بن عقبه، عبدالله بن سعدبن ابي سرح و غيره را كه شايستگي زمام داري و حكمراني نداشته و صرفاً به خاطر فاميلي و تشكيل باند قدرت در اطرافش گرد آمده بودند، بر مسلمانان مناطق مختلف عالم اسلام تحميل نمود و به آنان مقام حكومت و فرماندهي واگذار كرد و آنان نيز با بر خورداري از پشتيباني هاي آشكار و پنهان عثمان و دستگاه خلافت، شيوه چپاول گري و ستم كاري در پيش گرفته و موجبات ناخرسندي مردم را فراهم كردند.

مسلمانان دلسوز كه از خلاف كاري هاي عاملان عثمان به وي شكايت مي بردند، مورد بازخواست و آزار و اذيّت قرار مي گرفتند و حتي برخي از صحابه معروف پيامبراکرم صلی الله علیه و آله مانند ابوذر غفاري و عمّار ياسر در اين باره متحمل آزارها و اذيّت هاي فراوان روحي و جسمي شدند. سرانجام كاسه صبر مسلمانان، لبريز شد و براي اتمام حجّت با خليفه وقت، از شهر هاي مختلف اسلامي به سوي مدينه منوّره رهسپار شده و اقدام به تحصن نموده تا از اين راه، خليفه و عاملان وي را از كردار غير اسلامي و غير انساني باز دارند وليكن چون با دسيسه هاي پنهان و فريب كاري هاي آشكار آنان روبرو گرديدند، به تنگ آمده و اقدام به محاصره خانه او نمودند و قريب به دو ماه، خانه اش را در محاصره خويش گرفتند. ولي چون به خواسته خود مبني بر استعفاي عثمان از خلافت نرسيده و عثمان بر ادامه خلافت پا فشاري مي نمود و اطرافيان او به ويژه برخي از افراد طائفه بني اميّه نسبت به اعتراضات مردمي، بد دهني كرده و با آنان مشاجره و حتي مقاتله مي كردند، تعدادي از معترضين در شب هجدهم ذيحجّه وارد قصر عثمان شده و وي را ناباورانه به قتل آوردند و در اين ميان يكي از انگشتان دست همسرش نائله بنت فرافصه، قطع گرديد. بيشتر معترضان و يورش آوران به خانه عثمان، از اهالي مصر بوده و پس از قتل او، مانع دفنش گرديدند.

اما با وساطت امير مؤمنان علي بن ابي طالب علیه السلام ، بدنش را در حَش كوكب، كه در جوار گورستان يهوديان و پشت قبرستان بقيع بود دفن نمودند.(1)

-

پی نوشت:

1- الفتوح [ابن اعثم كوفي]، ازص 277 تا286؛ تاريخ ابن خلدون، ج1، ص539 تا 573؛ انساب الاشراف "ترجمه امير المؤمنين" [احمدبن يحيي بلا ذري]، ص115؛ الاستيعاب [يوسف بن عبدالله] ،ج3، ص1044؛ مسار الشيعه [شيخ مفيد] ،ص21؛ بحا رالانوار [علامه مجلسي]ج13، ص493

فیس بوک Facebook فارسی العربی English
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به اداره کل دانش آموختگان جامعة المصطفی العالمیه می باشد