8 ذيحجه - وارد كردن امام موسى كاظم علیه السلام به زندان بصره

 

امام موسى بن جعفر علیه السلام معروف به {كاظم} هفتمين امام شيعيان است و در ايام امامتش با حكومت هاى منصور دوانقى، مهدى عباسى و هارون الرشيد، كه همگى از سلسله بنى عباس بودند معاصر بود و از تمامى آنان، سختى ها، رنج ها و بى مهرى هاى فراوانى متحمّل شد و چندين بار از سوى آنان به بغداد فرا خوانده شد و در حبس آنان قرار گرفت و تنها در دوره هارون الرشيد به مدت چهار سال زندانى بود.

هارون در آخرين ماه هاى سال 179 قمرى، جهت استحكام خلافت عباسيان و اخذ بيعت و زمينه سازى لازم براى وليعهدى فرزندانش، عازم مراسم حج گرديد و به علما، سادات، اعيان و اشراف سراسر عالم اسلام نامه هايى نوشت و آنان را براى حضور در مكه معظّمه و بيعت با وليعهدى فرزندانش فرا خواند.

او پيش از ورود به مكه معظمه وارد مدينه منوّره گرديد و چند مدتى را در آن اقامت نمود و براى دستگيرى امام موسى بن جعفر علیه السلام، انديشه كرد وبا دولت مردان وقت، از جمله يحيى بن خالد برمكى مشورت نمود و سر انجام به دستگيرى اش تصميم گرفت. زيرا آن حضرت را مزاحم خواسته ها و اميال شيطانى خويش مى دانست و به هر طريقى مى خواست وى را از سر راه خود بر دارد.

بدين جهت روزى كه امام موسى كاظم علیه السلام در كنار قبر مطهر جدّش رسول اكرم صلی الله علیه و آله مشغول نماز و نيايش بود مأموران خليفه وارد مسجد شده و آن حضرت را دستگير و ظالمانه از مسجد خارج كردند. امام موسى كاظم علیه السلام هنگامى كه با زورگويى و بى نزاكتى مأموران هارون رو برو گرديد، متوجه قبر شريف پيامبر صلی الله علیه و آله شد و به شكوه پرداخت و گفت: اى رسول خدا! از امّت بدكردار تو، آنچه به اهل بيتت مى رسد، به تو شكايت مى كنم.

مردم كه از مظلوميت آن حضرت و زور گويى مأموران هارون به شدت ناراحت و عصبانى شده بودند، با صداى بلند گريستند و آن حضرت را تا مقدارى از راه همراهى كردند.

هارون الرشييد دستور داد آن حضرت را در غل و زنجير كرده و سوار بر محملى نمايند و از مدينه به عراق تبعيدش كنند.

وى براى رد گم كردن مردم و گريز از اعتراضات احتمالى آنان، دو محمل ترتيب داد، يكى را به سوى بغداد و ديگرى را به سوى بصره حركت داد و كسى جز مأموران وى نمى دانستند كه حضرت در كدام كجاوه است. ولى آن حضرت در كجاوه اى بود كه به سوى بصره حركت كرده بودند. آنان پس از چندين روز راه پيمايى در روز هفتم ذىحجّه وارد بصره شدند و آن حضرت را به عيسى بن جعفر بن منصور دوانقى، پسر عموى هارون و عامل وى در بصره تسليم نمودند.

عيسى بن جعفر، آن حضرت را در يكى از حجره هاي خانه خود زندانى كرد و به مدت يكسال در آن زندان، آن حضرت را نگه داشت، و سپس آن حضرت را به بغداد فرستاد.(1)

-

پی نوشت:

1- الارشاد (شيخ مفيد)، ص579؛ منتهى الآمال (شيخ عباس قمى)، ج2، ص212

وقايع الايام [شيخ عباس قمى]ص 111

فیس بوک Facebook فارسی العربی English
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به اداره کل دانش آموختگان جامعة المصطفی العالمیه می باشد