12 جمادي الثاني - وفات ام‏البنين سلام الله علیها – سال 64 هجری قمری

 

حضرت امام علي علیه السلام پس از شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها، به مشاورت برادرشان عقيل كه از علماي نَسَب‌شناس بود و خاندان‏هاي عرب را به خوبي مي‏شناخت، با فاطمه كلابيه ملقب به ام‌البنين(مادر پسران) ازدواج كردند. عقيل، طايفه بني‌كلاب را در شجاعت، كم‌نظير مي‌دانست.

اين بانوي بزرگوار از امام علي علیه السلام چهار پسر به نام‏هاي "عباس"، "جعفر، "عبداللَّه" و "عثمان" آوردند. اين چهار برادر به سفارش مادر، فدائي حضرت اباعبدالله‌الحسين بودند و در واقعه خونين كربلا و در ركاب مولاي خويش به شهادت رسيدند. ام‌البنين از نخستين كساني بودند كه بر سوگواري براي واقعه عاشورا مداومت داشتند. نقل است كه لين بانوي مخدّره همه روزه عبيداللَّه، فرزند حضرت عباس علیه السلام را همراه خود به قبرستان بقيع مي‏بُردند و اشعاري در رثاي شهداي كربلا مي‏‌خواندند. سوگواري ايشان، مردم مدينه را در قبرستان بقيع گردهم‌ مي‌آورد و آنان نيز با ندبه‌هاي اين بانوي بزرگوار مي‏گريستند. ام‏البمين سه سال پس از عاشوراي سال 61 ق در مدينه دارفاني را وداع كردند. مزار آن بزرگوار در بقيع است.

درگذشت جواهرلَعْلْ نِهْرو (1964م)

جواهر لعل نهرو، سياستمدارِ استقلال‏طلب و اولين نخست وزير هند، در 14 نوامبر 1889م در اللَّه‏آباد هند به دنيا آمد. وي پس از اتمام تحصيلات خود در رشته حقوقِ دانشگاه كمبريج انگلستان، به قضاوت در هند مشغول شد.

وي در سال 1918م به پارلمان هند راه يافت و در سال 1929م به رياست پارلمان رسيد. دو سال بعد به نهضت استعمارستيزانه "مهاتما گاندي" پيوست. نهرو در طول مبارزات ضداستعماري خويش 10 بار دستگير و زنداني شد و مجموعا در حدود 13 سال از عمر خود را در زندان گذراند. وي در سال‏هاي زندان هم بيكار ننشست و به نگارش كتب مختلفي پرداخت. نهرو در دوران مبارزه به مسكو رفت و تحت تأثير ماركسيسم قرار گرفت و بعضي از روش‏هاي مبارزه كمونيست‏ها را در هند به كار بست. با اين حال به دليل مخالفت گاندي با حركت‌هاي ماركسيستي،روش‏هاي خود را در مبارزه تعديل ‏نمود.

نهرو پس از استقلال هند، به عنوان اولين نخست وزير اين كشور انتخاب شد و تا زمان مرگ، به مدت 17 سال، حكومت هند را برعهده داشت. وي بنيادهاي سياسي- اقتصادي هند را پايه‏گذاري كرد و به سنت‌هاي فرهنگي كشورش علاقه داشت و با اين وجود مناسبات غلطي چون نظام طبقاتي هند را برانداخت. وي در صحنه بين‏المللي نيز كوشا بود و همراه با "جمال عبدالناصر"، "ژوزف تيتو" و "احمد سوكارنو" حاكمان وقت مصر، يوگسلاوي و اندونزي، جنبش عدم تعهد را تأسيس كرد.

وي در ژانويه 1964م دچار حمله قلبي شد و نيمي از بدنش فلج گرديد و سرانجام در 27 مي 1964م در 75 سالگي درگذشت.

فیس بوک Facebook فارسی العربی English
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به اداره کل دانش آموختگان جامعة المصطفی العالمیه می باشد