1 محرم - واقعه {مرج صُفَّر} در شام - سال 14 هجري قمري

 

ابوبكر بن ابي قحافه ] نخستين خليفه مسلمانان[ پس از سركوبي مرتدان و آناني كه پس از رحلت رسول خدا(ص) راه ارتداد و كفر در پيش گرفته بودند، سپاهي بزرگ از مسلمانان را تجهيز و براي نبرد با روميان در سرزمين شام، به آن نواحي اعزام كرد.

فرماندهي سپاه مسلمانان را بر عهده ابي عبيده جرّاح و پس از او بر عهده يزيد بن ابي سفيان اموي گذاشت و خالد بن مغيره را كه در سرزمين عراق در حال نبرد با حكومت هاي محلي وابسته به امپراتوري ساساني بود، به كمك جنگجويان مسلمان در شام فرستاد و خود خليفه، هر از چند گاهي دسته هاي جديدي از مسلمانان مبارز را تجهيز و به كمك سپاهيان ابوعبيده جرّاح مي فرستاد.

از آن پس، ميان مسلمانان و روميان ] اعم از سربازان رومي و عرب هاي مسيحي وابسته به امپراتوري روم [ جنگ هاي بزرگ و كوچكي رويداد و در اكثر آن ها، پيروزي با مسلمانان بود.

يكي از نبردهاي بزرگ طرفين، واقعه "مرج صُفَّر" بود، كه بيست روز پس از نبرد معروف "اجنادين" و مدتي پيش از فتح دمشق، در منطقه اي به نام مرج صُفَّر، در حوالي دمشق ] مركز حكومت شام[ ، در نخستين روز ماه محرم سال 14 قمري واقع گرديد و در آن زمان، ابوبكر وفات يافته و عمر بن خطاب به خلافت رسيده بود.

در اين جنگ بزرگ، تعداد بي شماري از مسلمانان و مسيحيان كشته و تعداد زيادي از طرفين زخمي و از كار افتاده شدند و خون زخميان و كشته شدگان آب رودخانه را رنگين كرده بود.

تنها از مسلمانان بيش از چهار هزار تن زخمي شده بودند، ولي تلفات و خسارت هاي دشمن به مراتب، بيشتر از مسلمانان بود. به همين جهت، روميان ناچار به هزيمت شده و به سوي دمشق و بيت المقدس عقب نشيني كردند و مسلمانان را به پيشروي و به دست آوردن فتوحات ديگر اميدوار نمودند.(1)

 

پی نوشت:

1- فتوح البلدان (احمد بن يحيي بلاذري)، ص 149

فیس بوک Facebook فارسی العربی English
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به اداره کل دانش آموختگان جامعة المصطفی العالمیه می باشد