6 محرم - تجهيز سپاه يزيد (61 ق)

 

در روز ششم محرم، مأموران ابن زياد در بازار آهنگران كوفه به تكاپو براي خريد سلاح پرداختند. از آنجا كه اين اقدام با هدف خالي كردن دست شيعيان كوفه از سلاح و تجهيزات باقي‌مانده سپاهيان ابن زياد صورت گرفت، آنها با صرف هزينه هاي گزاف كوشيدند تمامي شمشيرها و نيزه‌هاي موجود در اختيار مردم را خريداري كنند.

 

2.آخرين تلاش حبيب ابن مظاهر براي گردآوري لشكر(61 ق)

قبيله بني اسد، از شيعيان و محبان حضرت علي(ع) بودند. وقتي حييب ابن مظاهر اسدي، از ياران وفادار امام حسين(ع) تعلل كوفيان از ياري حضرت را مشاهده كرد، در روز ششم محرم، به ميان طوايف خويشاوند خود رفت تا آنها را به ياري اباعبدالله‌الحسين(ع) تشويق كند.

قبيله بني اسد، چون سخنان حبيب را شنيدند، مصم شدند به ياري امام بشتابند و كاروان حضرت را از محاصره درآورند. جاسوسان ابن زياد تحركات حبيب و تصميم بني اسد را به وي خبر دادند. ابن زياد،  لشكري براي سركوب كردن اين قبيله اعزام كرد و در جنگي كه بين لشكر ابن زياد و حبيب رخ داد، جمعي از بني اسد به شهادت رسيدند، گروهي زخمي شدند و گروهي توانستند از صحنه بگريزند. در اين جنگ، حبيب نيز زنده ماند و توانست خود را به كربلا و نزد امام حسين(ع) برساند. آن بزرگوار در روز  عاشورا به شهادت رسيد. قبيله بني اسد، پس از مداواي جانبازان و زخميان جنگ ششم محرم، مجددا كوشيدند خود را به كربلا برسانند اما زماني كه ديگر امام و ياران وفادارش به شهادت رسيده و لشكر ابن زياد با اسراي كربلا به كوفه بازگشته بودند. قبيله بني اسد به دفن شهداي كربلا پرداختند.

 

3.مذاكره ابن سعد با امام حسين علیه السلام

در شب هفتم محرم، ابن سعد با امام حسين(ع) ملاقات و مذاكره كرد و كوشيد حضرت را به بيعت با يزيد تشويق كند. حضرت، ضمن صحبت وي افشاي وعده ابن زياد به ابن سعد، آينده وي را پيشگوئي كردند و فرمودند كه وي به حكومت ري نخواهد رسيد و گندم ري را نخواهد خورد. بنابراين بهتر است دست از ياري امويان و خصومت با اهل بيت عصمت و طهارت بردارد. "خولي بن يزيد اصبحي" جاسوس ابن زياد كه با امام حسين(ع) عداوت شديدي داشت، مذاكرات ابن سعد با امام را به ابن زياد گزارش داد. روز بعد، ابن زياد طي نامه‌اي به عمر سعد دستور داد ديگر با امام حسين(ع) ملاقات نكند و از دسترسي كاروان امام حسين به آب ممانعت كند تا امام مجبور به تسليم گردد.

 

4.وفات سيد رضي (406 ق)

سيد محمد بن حسين، معروف به سيدرضي در سال 359 قمري چشم به دنيا گشود. پدرش ابواحمد حسين بن موسي نام دارد كه نَسَبَش با چهار واسطه به امام موسي بن جعفر(ع) مي‏رسد. سيدرضي از بزرگان شيعه و داراي مقام و منزلت در دولت بني‏عباس و دولت آل‏بويه بود و برادرش، سيد مرتضي، از بزرگان علما و فقهاي شيعه در قرن پنجم هجري قمري و صاحب تأليفات فقهي و اصولي است.

سيدرضي از همان اوايل كودكي با اشتياق فراوان به محضر درسِ شيخ مفيد حاضر شد و به همراه برادر، مراتب ترقي و كمال را پيمود. وي علاوه بر جدّيت و پشتكار زياد، از نبوغي ذاتي و خدادادي برخوردار بود كه پيشرفت‏هاي علمي و ادبي او را سرعت مي‏بخشيد. سيدرضي از بزرگ‏ترين صاحبان فصاحت و بلاغت بود كه از دركي صحيح و ذوقي سليم بهره داشت. او در 9 سالگي چنان مهارتي در شعر از خود نشان داد و باعث شگفتي همگان شد.

وي در 30 سالگي، كل قرآن را در مدت كوتاهي حفظ نمود. سيد، همه خلفاي بني‏عباس را غاصبان خلافت و ولايت مي‏دانست و با اشعار خود، سعي در بيان حقايق و طرح عقايد انقلابي خود داشت. او در كنار فعاليت‏هاي سياسي، به تدريس و تاليف همت گماشت و شاگرداني فاضل و آثاري ماندگار از خود به جاي گذاشته است. شيخ طوسي، مفيد نيشابوري، مهيار ديلمي و ابوالحسن هاشمي و... از شاگردان سيدرضي هستند.

معاني القرآن، تَلخيصُ البَيان عن مجازاتِ القرآن از جمله تاليفات اوست. سيد رضي در اقدامي بي‏نظير، كلمات، خطابه‏ها، نامه‏ها و مواعظ امام علي(ع) را گردآوري كرد و با نام "نهج البلاغه" به جامعه بشري اهدا نمود.

سيدرضي اولين كسي است كه مكاني براي تحصيل طلاب علوم ديني تهيه كرد و آن را دارالعلم ناميد. وي از جمله علماي جامع شيعه است كه در زمينه‏هاي مختلف علمي و اسلامي، مجتهد مسلّم و صاحب نظر بود و در شعر و ادبيات عربي، هماورد نداشت. سرانجام، سيدرضي اين عالم شهير اسلامي در محرم سال 406 قمري در 47 سالگي جان به جان آفرين تسليم كرد. بدن پاك سيد را پس از تشييعي با شكوه در منزلش به امانت به خاك سپرده و بعدها به حرم امام حسين(ع) در كربلا منتقل كردند.

فیس بوک Facebook فارسی العربی English
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به اداره کل دانش آموختگان جامعة المصطفی العالمیه می باشد