9 محرم - تاسوعاي حسيني علیه السلام و پاسخ حضرت اباالفضل به امان نامه شمر (61ق)

 

شمر بن ذي‏الجوشن از سرداران لشكر عمر بن سعد، عصر روز نهم ابن سعد را مهيّاي نبرد ديد. از آنجائي كه حضرت اباالفضل(ع) را مبارزي بي‌محابا و شجاع مي‌دانست كوشيد وي را با ترفندي از لشكر امام حسين(ع) جدا كند. به همين اميد به خيام حرم نزديك شد و بانگ زد كه: فرزندان خواهرم كجايند؟

منظور شمر، حضرت عباس(ع) و سه برادرش به نام‏هاي عبداللَّه، جعفر و عثمان بود كه از فرزندان فاطمه ام‏البنين(س) بودند. آن مجلّله از قبيله‏ بني‏كلاب و شِمر هم از همين قبيله بود. امام حسين(ع) كه صداي شمر را شنيد به برادرانش فرمود: «جواب شمر را بدهيد، اگرچه او فاسق است ولي با شما قرابت و خويشي دارد.»

حضرت عباس(ع) به همراه سه برادر نزد شمر رفتند. شمر براي آنان، امان نامه‏اي آورده بود، مشروط بر اين كه از ياري حسين(ع) دست بردارند و سپاهش راترك گويند. حضرت عباس(ع) فرمود: بريده باد دست‏هاي تو و لعنت باد بر اماني كه براي ما آورده‏اي. اي دشمن خدا! ما را امر مي‏كني كه از حمايت ولي خويش دست برداريم و از ملعونان اطاعت كنيم. آيا ما را امان مي‏دهي ولي براي پسر رسول خدا(ص) اماني نيست؟

شمر از شنيدن اين پاسخ محكم و استوار خشمناك شد و به لشكرگاه خويش برگشت و آماده نبرد شد.

امام حسين(ع) برادر خود حضرت اباالفضل را به اردوگاه دشمن فرستاده و پيشنهاد دادند كه جنگ را به روز ديگر محول كنند تا آن شب را امام و يارانشان به نماز و راز و نياز با خداوند بپردازند.

فیس بوک Facebook فارسی العربی English
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به اداره کل دانش آموختگان جامعة المصطفی العالمیه می باشد