3 صفر - ولادت ابن سينا (370 ق)

 

حكيم، پزشك و دانشمند نابغه ايراني، ابوعلي سينا ملقب به شيخ الرئيس و حجت الحق، در بلخ به دنيا آمد. پدرش شيعه اسماعيلي مذهب و از فرهيختگان مكتب اعتزال بود.

ابن سينا به مدد هوش خدادادي خود، تعليمات مقدماتي را بسيار زود فرا گرفت و در 10سالگي كل قرآن را حفظ نمود. سپس منطق، هندسه، نجوم، فلسفه، طب و... آموخت و در علوم زمان خود، سرآمد شد و نوجواني خويش را در پناه دولت دانش‌پرور سامانيان كه در ماوراء النهر و خراسان حكومت مي‌كردند، سپري كرد.

با تضعيف سامانيان، سلطان محمود غزنوي ابن سينا را به دربار خويش فراخواند. محققان، سلطان محمود را سني متعصب، تشيع‌ستيز و دست‌پرورده مكتب التقاطي «كَرامي» دانسته‌اند. كراميان، تحت تاثير باورهاي مانوي بوده و براي خداوند تجسد قائل بودند. با اين اوصاف، دانشمند خردمندي مانند ابن سينا نمي‌توانست دربار غزنوي را براي خود جاي امني ببيند. بنابراين از ماوراء‌النهر گريخت و مدتي را خانه به دوش بود. برخي از كتب خود را زماني كه در ويرانه‌ها و قنات‌ها مأوا گزيده بود نوشت. تا اينكه توانست به مملكت آل بويه پناه برد و در ري و سپس همدان مكنت و وزارت يابد.

وي در سال 428 ق وفات يافت و در همدان مدفون شد. از وي آثار متعددي برجا مانده است كه شفا و قانون مهم‌ترين آنهاست. چهره علمي او به سرعت براي مراكز علمي جهان شناخته شد. نكته قابل توجه اينكه طي سده‌هاي طولاني دانشمندان مسيحي كه از برخوردهاي ضدعلمي كليسا بيمناك بودند، وي را پناهگاه فكري خود مي‌دانستند و مباحث علمي خود را از زبان او بيان مي‌كردند. محققان 50 كتاب را در غرب، شناسايي كرده‌اند كه نويسندگاني گمنام براي رهائي از تعقيب و فشار، به نام ابن‌سينا نوشته‌اند.

فیس بوک Facebook فارسی العربی English
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به اداره کل دانش آموختگان جامعة المصطفی العالمیه می باشد