ارمغان هدایت

 

اتفاقی روشن در خانه جواد الائمه علیه‏السلام

درست مثل ستاره در یک شب مهتابی! چه درخشش زلالی!

زلال می‏آید و شفاف می‏رود. رد می‏شود؛ مثل گذر باد بهار در گیسوان شاخه‏ها!

ولی این نسیم آسمانی قصد توقف دارد؛ توقفی در لایه‏های باور زمین. این عزیزترین و گرانبهاترین هدیه خدا به جواد الائمه علیه‏السلام است.

فرشتگان از عالم بالا، به خاک‏بوسی قدوم نوزادی می آیند که بی‏کرانگی‏اش در اتصال به خانواده عصمت آشکار است. فوج فوج ملائکه؛ دسته دسته گل؛ باران باران، طراوت؛... اما مردم چه می‏دانند چه اتفاقی در خانه جواد الائمه علیه‏السلام در حال وقوع است؟!

مردم همین قدر می‏بینند و می‏دانند که امشب کودکی از آل علی علیه‏السلام به جهان پا می‏گذارد. همین قدر می‏فهمند که پدر در گوشش اذان و اقامه خوانده است. همین اندازه درک می‏کنند که نامش علی علیه‏السلام است و لقبش هادی.

اما چه کسی شعف آسمانیان را لمس می‏کند؟ چه کسی اشتیاقی را که در سینه امام نهم علیه‏السلام موج می‏زند، درک می‏کند؟!

چه کسی می‏فهمد که خدا بر زمین منّت نهاده و ارزشمندترین هدیه‏های عالم امکان را به خاک ارزانی داشته است.

شادمان، اما دلواپس

شب صبح می‏شود؛ در حالی که موازنه هستی دگرگون شده است، در حالی که تعدیل جهان تغییر کرده است. چگونه تغییر نکند، وقتی امامی به عرصه زمین پا گذاشته است؟ چه‏طور ثابت بماند، وقتی میزان حلول کبریا در زمین دو چندان شده است.

پدر لبخند می‏زند؛ امّا در پس این تبسّم روشن، عالمی از دلواپسی و اندوه نهفته است. صدای خاموش پدر در تار و پود زمان رسوخ کرده است. می‏پرسد از آفرینش که آیا مردم دنیا، قدردان این موهبت قدسی خواهند بود؟ آیا خلیفه‏های وقت، مجال انتشار فضیلت‏هایش را در اهل زمین خواهند داد؟ آیا مردم، مجال بهره‏گیری از وجود لایزالش را دارا خواهند بود؟!

ارمغان هدایت

شب بزرگی است؛ اگر زمین آن را دریابد. مهم این است که نگاه عرش، بر خاک گسترده‏تر شده است. مهم این است که رحمت پروردگار، در شب رویش امام دهم، فراگیری فیض آسمان را مژده می‏دهد.

و او آن‏قدر برکت و نور است که در انتظار درک مردم نخواهد نشست. او می‏آید تا «هدایت» را بر نفوس اهل زمین به ارمغان آورده باشد. می‏آید تا آمدن خود را به عالم تبریک گفته باشد.

فیس بوک Facebook فارسی العربی English
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به اداره کل دانش آموختگان جامعة المصطفی العالمیه می باشد